จากหัวตะเข้ถึงหลวงแพ่ง – เพลินทริป | PlearnTrip.com

Call us  081-420-5572
Email: riabriang@gmail.com

จากหัวตะเข้ถึงหลวงแพ่ง

ห่างไปนานพอสมควร สำหรับตอนที่สอง ของกลุ่ม นิวโรดถนนอารมณ์ กลุ่มที่รวมตัวกันพื้นที่เฟสบุ๊ค New road ถนนอารมณ์ ด้วยความชื่นชอบการใช้ชีวิตอันรื่นรมย์ เรียบง่าย คล้ายๆ กัน

ตลาดหัวตะเข้ อันนับเป็นสถานีที่สองของกลุ่ม (ต่อจากพิพิธภัณฑ์ชาวบางกอก) มีตลาดที่น่าจะเรียกได้ว่าเป็นพี่น้องกันก็ว่าได้ชื่อ ตลาดหลวงแพ่ง ตั้งอยู่ห่างออกไปราว 8 กม. ด้วยระยะทางเพียงแค่นั้นแน่นอนว่าหากไปทางรถยนต์ก็คงใช้เวลาไม่นานเท่าไร ยกเว้นเจอปัญหารถติดแต่ กิจกรรมอันรื่นรมย์ของนิวโรด นั้นเลือกใช้การเดินทางทางน้ำด้วยเรือหางยาวสุดเท่ ไปกันแบบเรื่อยๆ

แวะถ่ายภาพชาวบ้านหาปลาบ้างอะไรบ้างไปตามประสา พี่เจียม กัปตันคนเก่งก็ใจเย็นนั่งคอยแบบสบายใจอยู่ท้ายเรือ จากหัวตะเข้ใช้เวลาสักครึ่งชม.ก็มาถึงตลาดร้อยแปดปีที่มีนามว่า หลวงแพ่งก่อนอื่นต้องขอพูดถึง “คลองประเวศบุรีรมย์” ที่เป็นเส้นทางมายังตลาดหลวงแพ่งกันก่อน โดยคลองแห่งนี้เป็นลำคลองสายหลักที่ใหญ่ และยาวที่สุดของเขตลาดกระบัง ร.5 โปรดเกล้าฯ ให้ขุดขึ้นในปี 2421 โดยขุดต่อจากคลองพระโขนง ยาวตรงถึงแม่น้ำบางปะกง จังหวัดฉะเชิงเทรา ความยาวรวม 46 กม.

สำหรับ “ตลาดหัวตะเข้” นั้นตั้งอยู่ในพื้นที่เขตลาดกระบังของกรุงเทพฯ เป็นตลาดโบราณริมน้ำอายุร้อยกว่าปี(ใกล้เคียงกับหลวงแพ่ง) มีบรรยากาศของเรือนแถวไม้เรียงรายริมสองฟากฝั่งคลองประเวศบุรีรมย์ และแม้จะอยู่ริมคลองประเวศฯ แต่ตลาดหลวงแพ่งกลับได้ชื่อตาม “คลองหลวงแพ่ง” คลองขุดที่ตัดขวางมาบรรจบเป็นสามแยกที่คลองประเวศฯ เนื่องจากตลาดตั้งอยู่บริเวณสามแยกปากคลองหลวงแพ่ง จึงได้ชื่อว่า “ตลาดหลวงแพ่ง” สันนิษฐานว่าหลวงแพ่งคือผู้ที่ดำเนินการขุดคลองนั่นเอง นอกจากนั้น คลองหลวงแพ่งยังเป็นเส้นแบ่งระหว่างกรุงเทพฯ กับฉะเชิงเทราอีกด้วย

มาหลวงแพ่งต้องพบกับ “เจ๊ไฝ” เพ็ญจันทร์ วัฒนกิจ ทายาทเจ้าของตลาดโรงกระดาน 33 ห้อง ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของตลาดหลวงแพ่ง เจ๊ไฝเล่าว่า ตลาดหลวงแพ่งเรียกรวมตลาดห้องแถวทั้งสองฝั่งคลองประเวศฯ ฝั่งตลาดทางทิศใต้มีร้านค้ามากมายกว่า 100 ห้อง ค้าขายทั้งของกินของใช้ เคยเฟื่องฟูถึงขนาดมีร้านทองนับสิบร้าน มีเรือมาจอดต่อๆ กันกว่าครึ่งคลอง คึกคักทั้งกลางวันกลางคืน ส่วนตลาดฝั่งทิศเหนือ มีห้องแถว 33 ห้อง เรียกตลาดโรงกระดาน 33 ห้อง อากง หรือคุณปู่ของเจ๊ไฝเป็นคนสร้างขึ้น โดยเปิดเป็นร้านขายอุปกรณ์ก่อสร้าง ทั้งเสา ไม้รวก ไม้ไผ่ ตะปู ฯลฯ ชื่อว่าโรงกระดาน ชือเต็กจือ ปัจจุบันนี้ก็ยังอยู่ในสภาพร้าง แต่ยังหลงเหลือป้ายชื่อ และโครงสร้างไว้ให้ระลึกถึง

สะพานไม้สูงชันกั้นขวางลำคลองเหมือนกับสัญลักษณ์ของการเข้าสู่พื้นที่ตลาดหลวงแพ่ง เด็กน้อยกระโดน้ำเล่นอย่างสนุกสนาน จนพวกเราบนเรือคว้ากล้องออกมาถ่ายกันจนต้องเตือนให้นั่งดีๆ เดี๋ยวเรือเอียงประมาณนั้น

มื้อกลางวันฝีมือเจ๊ไฝเป็นข้าวราดแกงง่ายๆ ก๋วยเตี๋ยวชามละไม่กี่บาท ที่นี่ค้าขายกันแบบช่วยเหลือกันไม่เอากำไรมากมายพออยู่กันไป นั่นคือถ้อยคำจากปากเจ๊ไฝผู้นำชุมชนเก่าแก่แห่งนี้………..


เรื่อง ภาพ โดยนิพนธ์ เรียบเรียง